Nasz miesięcznik

Wydawnictwa

Katalog agroturystyczny

 

Zagrody Edukacyjne

 

 

EKO-PASIEKA

EKO-PASIEKA

Właściciel: Wacław Ratyński
Województwo: dolnośląskie
Powiat: Milicz
Gmina: Krośnice
Miejscowość: Kuźnica Czeszycka
Numer domu: 29
Poczta: 56-300 Milicz
Telefon: 71 384 55 51
Fax: -
Poczta elektroniczna: -
Strona internetowa: -
Szerokość geograficzna: 51.490309
Długość geograficzna: 17.484384

Opis:

Nasza pasieka mieści się w Kuźnicy Czeszyckiej w dolinie Baryczy. Jest to pasieka produkcyjna wyposażona w pracownię pszczelarską. Mamy tu sześćdziesiąt uli. W gospodarstwie znajduje się również skansen ze starymi ulami, a w dziupli bartnika miejsce do inhalacji. Bramy wejściowej strzeże bartnik z szablą i stanowczym napisem ‒ Miód jest mój.

 

Przygoda gospodarza z pszczelarstwem zaczęła się od polizania plastra miodu. Być może wizyta w pasiece będzie okazją dla kolejnych pokoleń, by ocalić ten odchodzący powoli do lamusa wdzięczny zawód? Czy wolimy sztuczny miód, a o pszczelarstwie słuchać jedynie w formie baśni?

Swoich gości chętnie oprowadzam po skansenie, opowiadam o pszczołach i ich życiu. Skansen to kilkadziesiąt uli i stare barcie. Nad całością ciąży korona najgrubszego na Dolnym Śląsku jesionu, dziś już pomnika przyrody. W skansenie mam dziuplę bartnika, której pilnuje św. Ambroży, patron pszczelarzy. Przez dziurę u jego stóp wlatują i wylatują pszczoły. W dziupli można wdychać olejki eteryczne, które ulatniają się podczas produkcji miodu. Zdrowotna inhalacja najlepiej działa w maju i czerwcu, kiedy jest najwięcej kwiatów.

 

Posiadam ule stojące, leżące, ze strzechą albo blaszanym dachem, wydrążone w pniu drzewa lub misternie wykonane domki o wdzięcznych nazwach. Każdy jest w jakiś sposób ozdobiony – malunkiem, rzeźbieniem, niektóre maja twarze, innych pilnują gigantyczne owady. Najstarszą brać znalazłem w lesie, pochodzi najprawdopodobniej z XVIII w., kiedy bartnicy uważali, że ule mogą być tylko wysoko na drzewach. Wówczas opasywali się powrozami i wspinali powolutku. Nieraz nawet na wysokość 18 metrów. Przy pasie mieli cebrzyk i tak zbierali miód.

 

Uczestnikom zajęć, czyli osobom w każdym wieku, które chcą dowiedzieć się o pracy pszczelarza, życiu pszczół i roślinach miododajnych pokazuję czynną pasiekę i magazyn. Zaczynam od ściągnięcia ramki z plastrem miodu i uczę. Wyjaśniam na przykład dlaczego pszczoły wybrały do budowy swoich plastrów sześciokąty albo jaką trasę pszczoła musi pokonać by zebrać kilogram miodu. Każdy spróbować może prawdziwego miodu, posłuchać o jego zdrowotnych właściwościach, a podczas całego cyklu zobaczyć, co pszczelarz musi zrobić zanim miód trafi do słoika. Prezentuję także pozostałe produkty pszczele, takie jak pyłek, pierzgę, propolis, Jas pszczeli i wosk, z którego wyrabia się świece.

 

Każdy z trzech proponowanych programów:

·         Historia bartnictwa i pszczelarstwa,

·         Gospodarka pasieczna,

·         Produkty pszczele

 

kończy się zwykle ogniskiem. Na terenie gospodarstwa udostępniam bowiem miejsce do wspólnego biesiadowania.

 

Programy edukacyjne realizowane w gospodarstwie:

1. Historia bartnictwa i pszczelarstwa

2. Produkty pszczele

3. Gospodarka pasieczna

Galeria zdjęć
Zmodyfikowano: 03.12.2014